|
Onder de
titel "Public" heeft Mariës Hendriks openbare ruimtes
als supermarkten of bouwmarkten met kroontjespen op linnen vastgelegd.
Ontdaan van de gebruikelijke bezoekers blijken deze anonieme interieurs,
waarin we dagelijks verkeren, raadselachtig.
In rekken, op planken en in kasten wachten in een repetitieve aaneen-schakeling
talloze voorwerpen op onze verlangende blik. De felle, krasserige
inktlijnen laten de ruimtes met hun producten opdoemen, maar lijken
er tevens op uit alles ook weer te overwoekeren.
In reactie op
deze anonieme publieke ruimten volgt de meest recente reeks van
werken, "Private", waarin juist een meer persoonlijke
werkelijkheid figureert. Een persoonlijke werkelijkheid die eigenlijk
ook weer ieder 's werkelijkheid kan zijn.
Middels de techniek houtgravure zijn, dikwijls grote, prenten ontstaan
waarin tafels en schaduwen, bomen en beesten te zien zijn.
Deze prenten worden bevolkt door (speelgoed?)beesten, geflankeerd
door een echte vogel, of boomstammen die zich voordoen als tafelpoten
of tafelpoten die zich voordoen als boomstammen. Ze lijken de verwarrende
wereld op te roepen van het kind dat bezig is zijn werkelijkheid
te verkennen.
Wat beide groepen
werk met elkaar gemeen hebben is de verraste blik waarmee zowel
onze meest openbare als onze meest persoonlijke ruimte in kaart
wordt gebracht. Dat deze verkenningen op een heldere en systematische
wijze met kroontjespen en graveerstift worden gedaan lijkt het raadsel
van de afgebeelde ruimtes alleen maar te vergroten en vraagtekens
te zetten bij de mate waarin een werkelijkheid ook echt persoonlijk
kan zijn.
|

|