|
Leonie
Verhoeven onderzoekt via het medium fotografie haar omgeving tot
in de kleinste details. Al onderzoekend bouwt ze aan een verzameling
gefotografeerde kleuren, vormen en structuren van bloemen, planten,
steen, hout en textiel.
Spelend en ordenend
hiermee komt zij tot monumentale beelden die een nieuwe werkelijkheid
voorstellen. Eigenlijk is het niet de buitenwereld, maar het ordenen
van de innerlijke betekenisgeving ervan wat haar boeit.
Wat natuur is laat zich zien in het detail.
Met deze details,
het combineren van verschillende afbeeldingen, naast en over elkaar
ontstaat een nieuw beeld.
Het ontstane beeld is voor haarzelf weer uitnodiging tot beschrijving
in taal.
In het besef van vergankelijkheid koestert zij de schoonheid van
de dingen en schept ze een eigen poëtische realiteit.
Het werk van
Verhoeven geeft een uitbreiding aan het begrip grafische kunst:
De techniek van het digitale printen maakt het mogelijk om in de
methode van werken, het maken van een fotocollage, het fotografische
karakter te behouden en het uiteindelijke beeld een grafische uitstraling
te geven.
|