|
Charles van
Otterdijk toont in Die Lausnitz Bücher beelden van schuilplekken
en uitkijkposten verstopt in een Duits woud.
Lausnitz is niet alleen een afgelegen plek in het voormalige Oost-Duitsland
waar de kunstenaar regelmatig verblijft, maar ook een plek waarmee
hij familiebanden heeft.
In deze omgeving stootte Charles van Otterdijk tijdens zijn tochten
door de bossen bij toeval op verborgen verblijfsplaatsen, uitkijkposten
en andere tekens van een teruggetrokken leven.
Ook in het driedimensionale
werk van Van Otterdijk ligt de nadruk op het creëren van plaatsen
om je terug te trekken en op objecten die daarbij behulpzaam zouden
kunnen zijn. Bij nader inzien zijn het veeleer driedimensionaal
uitgevoerde geestelijke verkenningen op het gebied van terugtrekken,
vasthouden en beschermen dan daadwerkelijk te gebruiken objecten
en interieurs.
Zo zijn ook de Lausnitzbeelden niet éénduidig.
Mensen zijn er niet te zien. En tekens van menselijk verblijf eigenlijk
ook niet.
De boeken geven geen uitsluitsel over het gebruik van deze plaatsen.
Op de omslagfoto's na zijn de boeken leeg.
Charles van
Otterdijk (Deurne, 1966) heeft de laatste jaren zijn werk laten
zien in onder andere Künstlerhaus Dortmund, het NICC in Antwerpen,
TENT. in Rotterdam en op de 1e Triënnale voor Beeldende Kunst,
Mode en Design in Hasselt.
Naast Die Lausnitz Bücher toont Charles van Otterdijk ook tekeningen,
een aspect van zijn werk dat hij slechts sporadisch laat zien. Dit
is de eerste keer dat hij met zo'n grote selectie uit zijn tekeningen
naar buiten treedt.
|